Hintçe diline merakım Hindistan’a gidip gelmeyle uyanmıştı. Temel Sanskrit eğitimini ise 2015 yılında almıştım, tabii zaman zaman çok ara verdiğim oldu, fakat bu sefer ciddi ciddi hem sanskrit dilini, hem hintçeyi öğrenmek için çaba göstereceğim )) Hintçe, Sanskrit gibi belirli stilistik ve dilbilgisel özelliklerin yanı sıra belirli okuma kurallarına sahiptir.

Bu bölümde, Hintçe bilgi ve birikimimi yapılandırmak için burada dersler yayınlayacağım ve belki bir başkasının buna ihtiyacı da olursa çok sevineceğim)) Herhangi bir yabancı dili öğrenmenin başarının ana sırrı sürekliliktir. Her gün yarım saat çalışabilirsiniz. En azından Hintçe dilin en temelini bilerek, Hindistan çevresinde sorunsuzca seyahat edebilirsiniz. 500 milyondan fazla Hintli Hintçe konuştuğu için böyle bir hazırlıklı turist her yerde anlaşılacaktır. Ayrıca, bu ülkede 22 resmi dil var. Hintçe; Bengalce; Marathi (Maharashtra eyaletinde); Telugu; Tamilce; Urduca; Gujarati; Kannada; Malayalam; Oriya; Pencap; Sanskrit; Assam; Maithili; Santali; Keşmir; Nepalce; Sindçe; Konkani; Dogrice; Manipuri; Bodo. Bunun yanı sıra Hindistan’ın farklı bölgelerinde konuşulan başka diller de var. Ancak, birçoğu daha az yaygındır (bagheli, marvari, bundeli, vs.). Diğer iki dilin birleşmesinden ortaya çıkan diller de vardır. Örneğin, Hintçe ve İngilizcenin birleşimi – Hinglish’in, Urduca ve Hindi – Hindustani karışımları gibi. Kuzey Hindistan’da Hintçe, evrensel iletişim dili olarak kabul edilir. Güney Hindistan’da, nüfusun çoğunluğu en yaygın üç Dravidian dilinden birine sahiptir – Telugu, Tamil veya Malayalam. Hindistan, insanların farklı dilleri konuştuğu çok etnik bir ülkedir.

Hintçe Kuzey ve Orta Hindistan’ın birçok ülkesinde konuşulmaktadır. 370 milyon insan için Hintçe ana dildir ve 500 milyon kişiden fazla bu dilde konuşuyor. Hintçe dili Devanagari alfabesini kullanır. Soldan sağa yazılan, aynı yüksekliğe sahip (büyük harf olmayan) 51 harfden oluşur. Hintçe alfabesi ünlü harflerden (alfabe onlarla başlar) ve ünsüzlerden oluşur.